سؤال شما از دو جنبه قابل پاسخ گویی است:

1. از جنبه فقهی و شرعی: از لحاظ حکم شرعی ادرار هم؛ مانند سایر نجاسات است که اولا: اگر به چیزی برخورد کرد آن را نجس می کند و باید محل نجس شده را با آب شست و شو داد تا پاک شود. ثانیاً: خوردن یا خوراندن آن حرام است. بنابراین، اگر چنین چیزی اتفاق افتاد هر چند گناهکار اصلی در این فرض شوهر شما است، ولی شما نیز به جهت همکاری در گناه، معصیت کار هستید، مگر این که شوهرتان شما را مجبور کرده باشد به گونه ای که مقاومت در برابر آن موجب مشکلات و مشقت زیاد در زندگی زنا شویی گردد.

2. اما این مسئله از زاویه ای دیگر قابل دقت است و آن این که در روابط زناشویی کارهای این چنینی شایسته زن و مرد مسلمان نیست. آنچه را که اسلام در روابط زناشویی تجویز می کند، تمتع و بهره برداری زن و شوهر از همدیگر از راه های معمول و متعارف عرفی و دوری از اعمال و کارهای غیر اخلاقی است. علاوه این که ریختن ادرار، منی و... در دهان از نظر بهداشت نیز اشکال دارد و مخالف مسائل بهداشتی است.

بنابراین، زن و شوهر باید سعی و تلاش کنند تا در زندگی زناشویی از همدیگر لذت مشروع ببرند و از کارهای قبیح و ... دوری کنند، ریختن ادرار یا منی در دهان و ... از کارهای ناپسند شرع و عرف است، لذا زن و شوهر باید برای تربیت فرزندان، ساختن جامعه و ... سعی کنند در زندگی مشترک از اخلاق اسلامی پیروی کرده، تا در ساختن جامعه اسلامی و تربیت فرزندان صالح و تحویل آنان به جامعه موفق باشند. [1]